چک لیست تست و بررسی سرور استوک HP قبل از خرید

در خرید سرور استوک، ظاهر سالم یا روشن‌ شدن دستگاه برای اطمینان از سلامت آن کافی نیست؛ زیرا وضعیت واقعی سرور به Configuration نصب‌ شده، سلامت قطعات، خطاهای ثبت ‌شده و سابقه عملکرد سخت‌ افزار بستگی دارد. حتی دو سرور با مدل و نسل یکسان ممکن است CPU، ظرفیت RAM، Storage Controller و تجهیزات متفاوتی داشته باشند و در نتیجه ارزش خرید یکسانی نداشته باشند. به همین دلیل قبل از پرداخت هزینه باید مشخصات واقعی دستگاه با اطلاعات فروشنده تطبیق داده شود و بخش‌های مهم سخت‌ افزاری نیز از طریق ابزارهای مدیریتی و تست‌های فنی بررسی شوند. در ادامه، مهم‌ترین مواردی را که برای ارزیابی یک سرور استوک HP قبل از خرید نیاز دارید، مرحله‌ به‌ مرحله بررسی می‌کنیم

قبل از خرید سرور استوک HP چه اطلاعاتی از دستگاه بگیریم؟

قبل از تست سلامت، ابتدا باید هویت سخت ‌افزاری و Configuration واقعی دستگاه مشخص شود. نامی مثل «HPE ProLiant DL380 Gen10» به‌ تنهایی اطلاعات کافی نمی‌دهد، چون دو دستگاه از همین مدل می‌توانند از نظر CPU، Memory، Drive Cage، Storage Controller، NIC، Riser و Power Supply کاملاً متفاوت باشند. بنابراین Product Number، Serial Number و مدل دقیق شاسی را دریافت کنید و Configuration نصب‌ شده را با اطلاعات BIOS/System Utilities و iLO تطبیق دهید؛ اتکا به برچسب روی شاسی یا مشخصات درج‌ شده در آگهی کافی نیست.

برای CPU باید Part/Model دقیق پردازنده، تعداد Socketهای پرشده و تعداد Coreها ثبت شود. در بخش Memory نیز ظرفیت کل به‌ تنهایی کافی نیست؛ تعداد DIMM، ظرفیت هر DIMM، نوع حافظه و اسلات‌های پرشده اهمیت دارند. در Storage باید مشخص شود دستگاه چه Drive Cage و Backplane دارد، چند Bay قابل استفاده است، SFF یا LFF است و چه Storage Controllerی روی آن نصب شده است. مثلاً وجود شاسی 8SFF الزاماً به این معنا نیست که Configuration فعلی برای هر نوع SAS، SATA یا NVMe مورد نظر شما آماده است؛ مسیر Storage و Backplane همان Configuration باید بررسی شود.

همچنین مدل و تعداد PSU، NIC، PCIe Riser، Carrier/Caddyهای موجود و قطعات Optional را در فاکتور مشخص کنید. این جزئیات روی ارزش واقعی سرور اچ پی اثر دارند؛ زیرا ممکن است دو دستگاه ظاهراً یک مدل و نسل باشند، اما برای رساندن یکی از آنها به Configuration مورد نیاز مجبور به خرید چند قطعه اضافی شوید. در نهایت بهتر است Configuration تحویلی به‌ صورت مکتوب در فاکتور ثبت شود تا دقیقاً همان CPU، RAM، Controller و تجهیزات بررسی ‌شده تحویل داده شوند

سلامت CPU و RAM سرور استوک را چگونه بررسی کنیم؟

برای CPU صرفاً مشاهده نام پردازنده کافی نیست. ابتدا در iLO یا System Utilities بررسی کنید هر Processor Socket پردازنده نصب‌ شده را به‌ درستی شناسایی می‌کند و مدل، Core Count و وضعیت آن با مشخصات فروشنده مطابقت دارد. سپس Integrated Management Log یا IML را برای خطاهای مرتبط با Processor، Thermal، Power و Machine Check بررسی کنید. وجود یک Log قدیمی الزاماً به معنی خرابی فعلی CPU نیست؛ مهم است مشخص شود خطا چه زمانی رخ داده، تکرار شونده بوده یا خیر و پس از چه اقدامی برطرف شده است.

در سرور Dual-Socket، وضعیت CPUها اهمیت بیشتری دارد. اگر هر دو پردازنده نصب شده‌اند، باید مدل‌های مورد پشتیبانی پلتفرم و Configuration دو پردازنده بررسی شود. اگر فقط CPU1 وجود دارد، باید محدودیت منابع وابسته به CPU2 را در همان مدل در نظر گرفت؛ چون بخشی از DIMM Slotها و در برخی معماری‌ها منابع I/O به Socket مربوط به خود وابسته‌اند. بنابراین خالی‌ بودن CPU2 فقط به معنی «نصف‌ شدن تعداد CPUها» نیست و می‌تواند روی مسیر ارتقای سیستم نیز اثر بگذارد.

برای RAM نیز ابتدا Total Memory، تعداد DIMMهای شناسایی ‌شده و وضعیت تک‌ تک DIMMها را در iLO/System Utilities بررسی کنید. سپس Part/Specification ماژول‌ها، ظرفیت هر DIMM، Rank و نوع حافظه متناسب با نسل سرور را کنترل کنید. مهم‌تر از مجموع ظرفیت، Memory Population است؛ DIMMها باید مطابق Population Rule همان پلتفرم و با توجه به CPU و Memory Channelها نصب شده باشند. آرایش نامتعادل می‌تواند باعث استفاده غیر بهینه از Channelهای حافظه یا محدودیت Performance شود.

مرحله مهم بعدی بررسی Memory Error History است. IML را برای پیام‌های Correctable و Uncorrectable Memory Error، وضعیت Degraded DIMM یا خطاهای مرتبط با Slot بررسی کنید. تعداد زیاد یا تکرار Correctable Error روی یک DIMM/Slot نیاز به بررسی دارد و Uncorrectable Error نیز هشدار جدی‌تری محسوب می‌شود؛ البته برای تشخیص منشأ خطا باید خود DIMM، Slot و سایر عوامل مرتبط بررسی شوند و نباید صرفاً از روی یک پیام قدیمی نتیجه گرفت که ماژول فعلی خراب است.

در نهایت اگر قصد خرید رم سرور HP برای ارتقای دستگاه را دارید، قبل از خرید مشخص کنید چه DIMMهایی اکنون نصب هستند و کدام Slotها آزادند؛ زیرا ارتقای اصولی فقط اضافه‌ کردن چند ماژول برای رسیدن به عددی مثل 256 یا 512GB نیست. CPU نصب‌ شده، تعداد Channelها، Population Rule، نوع و مشخصات DIMM و محدودیت‌های همان نسل تعیین می‌کنند بهترین آرایش حافظه چیست.

هارد، Drive Bay و RAID Controller سرور استوک چه تست‌هایی نیاز دارند؟

در بخش Storage، فقط شناسایی ‌شدن هاردها یا نمایش ظرفیت آنها کافی نیست. ابتدا در HPE Smart Storage Administrator (SSA) یا ابزار مدیریتی Controller، وضعیت هر Physical Drive را جداگانه بررسی کنید. Drive نباید وضعیت‌هایی مانند Failed یا Predictive Failure داشته باشد و درایوی که خطای پیش‌ بینی خرابی دارد، حتی اگر هنوز در RAID فعال باشد، برای خرید نیاز به بررسی یا تعویض دارد.

همچنین وضعیت Logical Drive و RAID Array را کنترل کنید؛ Array باید وضعیت سالم داشته باشد و مواردی مانند Degraded Array، Failed Drive یا Rebuild ناقص مشخص شوند. اگر Rebuild در حال انجام است، علت آن را از فروشنده بپرسید و قبل از نتیجه ‌گیری درباره سلامت Storage اجازه دهید وضعیت Array مشخص شود.

خود Smart Array Controller نیز باید دقیق بررسی شود. مدل Controller را شناسایی کنید تا مشخص شود چه RAID Levelها، نوع Drive و قابلیت‌هایی را پشتیبانی می‌کند. اگر Controller دارای Write Cache است، وضعیت Cache و ماژول محافظ آن را نیز کنترل کنید. در نسل‌ها و Configurationهای مربوطه، خطا در HPE Smart Storage Battery می‌تواند باعث غیر فعال یا محدود شدن برخی قابلیت‌های Cache شود؛ بنابراین پیام‌های Controller و Battery در SSA و IML نباید نادیده گرفته شوند.

مرحله بعد، بررسی مسیر فیزیکی Storage است. تمام Drive Bayها، Backplane و اتصال آنها به Controller باید متناسب با Configuration دستگاه باشند. وجود Bay روی پنل جلویی الزاماً به معنی فعال‌ بودن آن نیست؛ بعضی Configurationها برای استفاده از Bayهای بیشتر یا NVMe به Backplane، کابل‌ کشی، Controller یا قطعات اضافی نیاز دارند. اگر امکان تست وجود دارد، شناسایی Drive در Bayهای مورد نیاز و وضعیت LED/UID و ارتباط آن با Controller نیز بررسی شود تا مشکل یک Bay یا مسیر Backplane پنهان نماند.

اگر سرور بدون Drive فروخته می‌شود، پیش از خرید هارد سرور HP دقیقاً مشخص کنید دستگاه SFF یا LFF است، چه Carrierهایی دارد، Backplane از چه Interface و Configurationی پشتیبانی می‌کند و Drive قرار است از چه مسیری به Controller یا PCIe متصل شود. به‌ خصوص برای NVMe نباید صرفاً از روی فرم ظاهری Bay نتیجه گرفت که دستگاه NVMe-ready است.

از طریق iLO چه اطلاعاتی درباره سلامت سرور استوک می‌توان فهمید؟

HPE iLO یکی از مهم‌ترین منابع برای ارزیابی سرور استوک است، چون وضعیت بخش‌های مختلف سخت‌ افزار را بدون اتکا به سیستم‌ عامل نمایش می‌دهد. یکی از اولین قسمت‌هایی که باید بررسی شود Integrated Management Log (IML) است. IML می‌تواند رویدادهای سخت‌ افزاری مربوط به Memory، Processor، Power Supply، Fan، Temperature، Storage و سایر اجزای تحت مانیتورینگ پلتفرم را ثبت کند. بنابراین دستگاهی که در ظاهر بدون مشکل روشن است ممکن است در Log خود سابقه خطاهای تکرار شونده داشته باشد.

در بخش System Information/Health نیز وضعیت اجزای شناسایی‌ شده را کنترل کنید. هدف فقط دیدن عبارت Overall Health نیست؛ بهتر است بخش‌های Processor، Memory، Storage، Power و Cooling جداگانه بررسی شوند. برای مثال، DIMM دارای خطا، PSU از دست‌ رفته یا Fan دارای وضعیت غیر عادی ممکن است در بررسی فیزیکی اولیه به‌ سادگی مشخص نشود.

قسمت Temperature نیز ارزش بررسی دارد. وضعیت Sensorهای حرارتی و دمای نقاط مختلف سیستم می‌تواند برای تشخیص شرایط غیرعادی Cooling مفید باشد. در کنار آن، وضعیت Fanها را بررسی کنید تا تمام Fanهای مورد نیاز شناسایی شده باشند و خطای Fan یا Cooling ثبت نشده باشد. در بخش Power نیز می‌توان وضعیت PSUهای شناسایی‌شده و اطلاعات مرتبطی را که همان نسل iLO ارائه می‌دهد کنترل کرد.

نکته مهم‌تر، تحلیل سابقه خطاها است. وجود یک خطای قدیمی در IML به‌ تنهایی دلیل رد دستگاه نیست؛ باید دید خطا مربوط به چه قطعه‌ای بوده، چند بار تکرار شده و آیا اکنون همان قطعه همچنان خطا دارد یا خیر. مثلاً تکرار Memory Error روی یک DIMM یا Slot مشخص ارزش بررسی بسیار بیشتری نسبت به یک رویداد منفرد و قدیمی دارد. همچنین اگر Logها اخیراً پاک شده باشند، نباید از نبودن خطا در IML به‌ تنهایی نتیجه گرفت که دستگاه در گذشته هیچ مشکلی نداشته است.

در نهایت، قبل از تحویل سرور بررسی کنید دسترسی مدیریتی iLO در اختیار شما قرار می‌گیرد و امکان ورود به آن وجود دارد. نسخه Firmware و قابلیت‌های فعال iLO را نیز ثبت کنید. برخی امکانات پیشرفته iLO بسته به نسل سرور، نسخه iLO و License نیازمند مجوز مربوطه هستند؛ بنابراین اگر قابلیت خاصی مانند امکانات پیشرفته Remote Management برایتان ضروری است، وجود و وضعیت License را جداگانه بررسی کنید.

پاور، فن، دما و وضعیت فیزیکی شاسی را چگونه کنترل کنیم؟

روشن ‌شدن سرور به‌تنهایی سلامت فیزیکی آن را تأیید نمی‌کند. در سرور استوک باید Power Delivery، سیستم خنک ‌کننده و اجزای مکانیکی شاسی جداگانه بررسی شوند؛ زیرا برخی ایرادها فقط پس از مدتی کارکرد یا افزایش Load مشخص می‌شوند.

• Power Supply: تعداد PSUها، توان هر واحد و شناسایی صحیح آنها توسط سرور بررسی شود. در Configuration دو پاور، وضعیت هر دو PSU را کنترل کنید و مطمئن شوید توان آنها برای سخت ‌افزار فعلی و ارتقاهای برنامه‌ ریزی‌ شده کافی است.
• Fan و Cooling: تمام Fanهای مورد نیاز باید شناسایی شوند و خطای Fan وجود نداشته باشد. کارکرد دائمی فن در دور غیر عادی بالا نیز نیاز به بررسی دارد؛ چون می‌تواند با Cooling، Firmware یا Configuration سخت ‌افزاری مرتبط باشد.
• Temperature Sensorها: وضعیت سنسورهای حرارتی را بررسی کنید. ثبت هشدارهای مکرر دما می‌تواند نشانه مشکل در Airflow، Fan، نصب قطعات یا شرایط قبلی کارکرد دستگاه باشد.
• Air Baffle و مسیر جریان هوا: وجود Air Baffle و سایر قطعات هدایت‌ کننده هوا مهم است؛ حذف این قطعات می‌تواند الگوی Cooling طراحی ‌شده برای شاسی را تغییر دهد.
• Drive Cage و Connectorها: شکستگی، خم‌ شدگی یا آسیب Connectorهای Backplane و Drive Cage می‌تواند باعث شناسایی نامطمئن Drive شود.
• PCIe Riser و Slotها: Riserها، Slotها و Connectorهای PCIe از نظر آسیب فیزیکی و نصب صحیح بررسی شوند، مخصوصاً اگر قرار است بعداً NIC، HBA، Storage Controller یا GPU اضافه شود.
• پورت‌ها و شاسی: پورت‌های Network، iLO، USB، VGA و محل اتصال PSU را از نظر لقی یا آسیب بررسی کنید. آثار تعمیر غیر اصولی، کابل ‌کشی نامناسب یا قطعات شکسته نیز باید جدی گرفته شوند.

Firmware، BIOS و Compatibility سرور استوک را چرا باید بررسی کنیم؟

در سرور استوک ممکن است در طول زمان CPU، RAM، Controller، NIC یا سایر قطعات تغییر کرده باشند. بنابراین علاوه بر سلامت سخت ‌افزار، باید مشخص شود Firmwareهای نصب‌ شده و Configuration فعلی با یکدیگر سازگارند و ارتقاهای آینده نیز توسط همان Platform پشتیبانی می‌شوند.

موارد مهم برای بررسی عبارت‌اند از:

• System ROM/BIOS: نسخه BIOS/System ROM را مشخص کنید؛ به‌ خصوص اگر قصد ارتقای CPU یا استفاده از قابلیت‌های خاص Platform را دارید.
• iLO Firmware: نسخه Firmware مربوط به iLO را بررسی کنید تا وضعیت مدیریت سخت ‌افزار و قابلیت‌های مورد نیاز Remote Management مشخص باشد.
• RAID Controller Firmware: Firmware کنترلر Storage باید با Controller و Configuration مورد استفاده سازگار باشد؛ مخصوصاً زمانی که Driveها یا Storage Configuration تغییر کرده‌اند.
• CPU Compatibility: یکسان ‌بودن Socket به‌ تنهایی کافی نیست. مدل سرور، Generation، System ROM و فهرست پردازنده‌های پشتیبانی‌ شده همان Platform باید بررسی شوند.
• Memory Compatibility: نوع DIMM، ظرفیت، Rank، CPU نصب‌ شده و Memory Population Rule تعیین می‌کنند چه حافظه‌ای را می‌توان به Configuration فعلی اضافه کرد.
• Storage Compatibility: برای افزودن SAS، SATA، SSD یا NVMe باید Drive Cage، Backplane، Controller، کابل ‌کشی و مسیر اتصال همان Configuration بررسی شود.
• PCIe و Network: وجود Slot خالی به ‌تنهایی کافی نیست؛ Generation و Laneهای PCIe، Riser Configuration و پشتیبانی Platform از کارت مورد نظر اهمیت دارند.
• GPU Compatibility: برای نصب GPU علاوه بر PCIe باید فضای فیزیکی، Riser، توان PSU، Power Cable و Cooling مورد نیاز همان مدل بررسی شوند.

در نتیجه، بررسی Compatibility قبل از خرید مشخص می‌کند سرور فقط با Configuration فعلی قابل استفاده است یا برای ارتقاهای برنامه‌ ریزی‌ شده شما نیز ظرفیت مناسبی دارد. این موضوع جلوی خرید دستگاهی را می‌گیرد که بعداً برای اضافه‌ کردن CPU، RAM، Storage یا کارت توسعه به محدودیت Platform برخورد کند.

سرور استوک را چگونه براساس Workload تست کنیم؟

بعد از تأیید سلامت سخت ‌افزار، باید مشخص شود Configuration سرور در بار کاری واقعی مورد نظر نیز عملکرد قابل‌ قبولی دارد. این مرحله با بررسی سلامت قطعات متفاوت است؛ ممکن است تمام اجزای یک سرور سالم باشند، اما ترکیب CPU، Memory، Storage و Network آن برای Workload شما مناسب نباشد. بنابراین بهتر است تست‌ها تا حد امکان به شرایطی نزدیک باشند که دستگاه پس از خرید با آن روبه‌رو می‌شود.

برای ارزیابی دقیق‌تر، معیار تست را براساس نوع Workload مشخص کنید:

• Virtualization: تعداد Core و Thread، ظرفیت قابل‌ استفاده RAM، نحوه DIMM Population، عملکرد Storage و پهنای باند Network باید متناسب با تعداد و نوع VMها بررسی شوند. برای یک سرور استوک مناسب مجازی‌ سازی فقط ظرفیت اسمی RAM یا تعداد Core بالا کافی نیست؛ باید مشخص شود منابع در Peak Load نیز پاسخ‌گوی ماشین‌های مجازی هستند.
• Database: Latency و IOPS بخش Storage اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. تست باید نشان دهد Controller، RAID و Driveها در عملیات هم‌ زمان Read/Write به Bottleneck تبدیل نمی‌شوند.
• File/Backup Server: علاوه بر ظرفیت ذخیره ‌سازی، Throughput دیسک و شبکه و رفتار Storage در انتقال فایل‌های حجیم اهمیت دارد.
• پردازش سنگین: بهتر است CPU تحت Load قرار گیرد و هم‌ زمان Temperature، Clock، Fan و خطاهای Hardware مانیتور شوند تا رفتار سیستم در بار ممتد مشخص شود.

اگر دستگاه مورد نظر سرور استوک DL360 است، تست باید دقیقاً بر اساس Configuration همان دستگاه انجام شود؛ یعنی CPU نصب ‌شده، آرایش DIMMها، نوع Drive Cage و Backplane، Storage Controller و PCIe Riser بررسی شوند. نام DL360 به‌ تنهایی Performance مشخصی را تضمین نمی‌کند، زیرا Configuration دو دستگاه از یک خانواده می‌تواند کاملاً متفاوت باشد.

قبل از پرداخت هزینه سرور استوک چه مواردی را نهایی کنیم؟

مرحله آخر Pre-Purchase Verification است؛ یعنی نتیجه تمام بررسی‌های فنی باید با چیزی که قرار است تحویل بگیرید و مبلغی که پرداخت می‌کنید تطبیق داده شود. بهتر است مشخصات اصلی دستگاه فقط به‌ صورت شفاهی توافق نشوند و Configuration نهایی به‌ طور دقیق در پیش‌ فاکتور یا فاکتور درج شود.

قبل از پرداخت این موارد را نهایی کنید:

• Configuration تحویلی: مدل و تعداد CPU، ظرفیت و آرایش RAM، تعداد و مشخصات Driveها، RAID Controller، NIC، PSU و سایر قطعات توافق ‌شده مشخص باشند.
• Serial Number دستگاه: در صورت امکان Serial دستگاه تست ‌شده با دستگاهی که تحویل می‌گیرید مطابقت داشته باشد.
• قطعات همراه: Caddy/Carrier، Rail Kit، کابل‌ها، Power Cord و سایر تجهیزات مورد توافق دقیقاً مشخص شوند.
• قطعات تعویض‌ شده: اگر Drive، RAM، PSU یا قطعه دیگری قبل از فروش تعویض شده، وضعیت قطعه جایگزین و شرایط پوشش آن مشخص باشد.
• مهلت تست: مدت زمانی که خریدار برای بررسی عملی دستگاه پس از تحویل دارد از قبل تعیین شود.
• شرایط گارانتی: مدت و دامنه پوشش گارانتی فروشنده، قطعات تحت پوشش و شرایط تعویض یا تعمیر روشن باشد.
• هزینه ارتقا: RAM، Drive، NIC، Controller یا سایر تجهیزاتی که بلافاصله پس از خرید نیاز دارید، به هزینه اولیه اضافه شوند.

در نتیجه قیمت سرور استوک را نباید فقط با عدد درج‌ شده روی دستگاه مقایسه کرد. ممکن است سرور ارزان‌تر برای رسیدن به Configuration مورد نیاز به چند ارتقای پرهزینه احتیاج داشته باشد و در نهایت Total Cost بیشتری ایجاد کند. برای استعلام قیمت سرور hp نیز بهتر است Configuration دقیق مورد نیاز شامل CPU، RAM، Storage، Controller و تجهیزات جانبی را در اختیار کارشناسان ولکان سرور ایرانیان قرار دهید تا مقایسه قیمت بین دستگاه‌ها براساس مشخصات یکسان انجام شود.

جمع ‌بندی

خرید سرور استوک زمانی مطمئن‌تر است که تصمیم فقط براساس مدل، Generation یا قیمت دستگاه گرفته نشود. بررسی هویت و Configuration واقعی سرور، Logهای سخت ‌افزاری، سلامت CPU و Memory، وضعیت Storage و RAID، Power و Cooling، Firmware و Compatibility و در نهایت تست دستگاه متناسب با Workload، تصویر دقیق‌تری از شرایط واقعی سرور ارائه می‌دهد. در مرحله آخر نیز باید Configuration تحویلی، هزینه ارتقا، مهلت تست و شرایط گارانتی مشخص شوند؛ به این ترتیب می‌توان قبل از پرداخت تشخیص داد سرور مورد نظر فقط از نظر ظاهری و اولیه سالم است یا واقعاً برای استفاده عملی و توسعه آینده آماده است.

سوالات متداول

1. از کجا بفهمیم یک سرور استوک HP واقعاً سالم است؟

روشن‌ شدن و Boot موفق برای تأیید سلامت سرور کافی نیست. باید وضعیت Hardware Health، گزارش‌های iLO و IML، CPU، DIMMها، Storage، RAID Controller، PSU، Fan و Temperature بررسی شود. همچنین بهتر است دستگاه تحت Load متناسب با Workload مورد نظر تست شود تا خطاهایی که در حالت Idle مشخص نیستند، شناسایی شوند.

2. آیا خطاهای قبلی سرور استوک HP از طریق iLO قابل مشاهده هستند؟

بسیاری از رویدادهای سخت ‌افزاری در Integrated Management Log (IML) ثبت می‌شوند و می‌توان خطاهای مرتبط با Memory، Processor، Power، Cooling و برخی اجزای Storage را بررسی کرد. با این‌ حال، نبود خطا در Log الزاماً اثبات نمی‌کند که سرور هیچ سابقه مشکلی نداشته است؛ برای مثال ممکن است Log قبلاً پاک شده باشد. به همین دلیل وضعیت فعلی سخت ‌افزار نیز باید مستقل بررسی شود.

3. هنگام خرید سرور استوک بدون هارد چه بخش‌هایی را باید تست کنیم؟

نبود Drive به معنی حذف تست Storage نیست. باید Drive Cage، Backplane، Bayها، Storage/RAID Controller، کابل ‌کشی و Carrierهای موجود بررسی شوند. همچنین باید مشخص شود Configuration دستگاه از نوع Drive مورد نظر شما، مانند SAS، SATA یا NVMe، پشتیبانی می‌کند یا برای استفاده از آن به Backplane، Controller یا تجهیزات دیگری نیاز خواهد داشت.

4. آیا سرور استوک ارزان‌تر همیشه انتخاب اقتصادی‌تری است؟

خیر. برای مقایسه واقعی باید هزینه رساندن دستگاه به Configuration مورد نیاز محاسبه شود. هزینه افزودن RAM، HDD/SSD، RAID Controller، NIC، PSU یا سایر قطعات می‌تواند اختلاف قیمت اولیه را از بین ببرد. علاوه بر قیمت قطعات، سلامت دستگاه، مهلت تست و شرایط گارانتی فروشنده نیز در ارزیابی خرید اهمیت دارند.